Verhalen over eenzaamheid

Iedere buurt een betere buurt! Op verschillende plekken in Nederland maken we lokaal en dichtbij het verschil. Een onderwerp waar alle onderdelen van Incluzio zich (onder de noemer ‘Club Verder Team Eenzaamheid’) samen voor inzetten is het bewust worden en aanpakken van eenzaamheid. Niemand verdient het tenslotte om alleen te zijn.

Verhalenbundel

Eenzaamheid is soms dichterbij dan je denkt. In onze online verhalenbundel vind je echte verhalen van mensen die vertellen hoe zij eenzaamheid ervaren. Door het delen van deze verhalen willen we het thema eenzaamheid in het middelpunt van de belangstelling zetten en bespreekbaar maken.

Lees hieronder de verschillende verhalen. Deze pagina wordt regelmatig aangevuld met nieuwe verhalen over eenzaamheid. 

'Als je ouder wordt, vallen er steeds meer mensen weg. Vriendinnen van mij zijn al overleden. We hebben kinderen, maar die wonen niet in de buurt. Die komen niet elke week meer over de vloer en wij niet bij hen. Je wordt eenzamer.' 

Benieuwd naar het verhaal van Jinx? Lees hier verder.

Op haar negentiende zit Jinx alleen in een studio van het Leger des Heils. ‘Begin van het jaar ben ik van huis weggelopen.’ Het is de optelsom van jaren thuis worden gemanipuleerd en op school te worden gepest. ‘Ik was best wel blij dat ik weg kon.’ Inmiddels leeft ze van een uitkering, denkt na over een vervolgstudie en doet vooral haar uiterste best om haar leven weer op de rit te krijgen. ‘Maar af en toe escaleert het. En dan weet ik het niet meer.’

Benieuwd naar het verhaal van Jinx? Lees hier verder.

Soms ligt de oorzaak van eenzaamheid ergens halverwege een mensenleven. Een scheiding, financiële ellende, psychisch ongemak. En soms ligt die kern al bij de geboorte.

Benieuwd naar het verhaal van Anneke? Lees hier verder

Als ik er over praat, komen de emoties nog steeds omhoog. Mijn leven is zó anders geworden door mijn herseninfarct. De combinatie met mijn epilepsie zorgt ervoor dat ik niets meer alleen kan doen; er moet altijd iemand bij me zijn als ik naar buiten ga. Ik heb een werkende vrouw en drie werkende kinderen, waarvan er een al uit huis is. Ik breng dus veel dagen alleen door. Je weet dat ze pas in de avond terugkomen,tot die tijd moet je jezelf bezig houden.Dat gaat inmiddels harstikke goed trouwens, maar in het begin had ik daar meer moeite mee. 
Lees hier het hele verhaal van Marco. 

'Eenzaamheid kan tot rare dingen leiden', concludeert hij ergens aan het eind van een lang gesprek. Remco Meijvogel heeft dan nét zijn levensverhaal verteld. Of eigenlijk: het verhaal van de zwartste periode uit zijn leven, inmiddels twaalf jaar geleden. Het is een tijd die de 55-jarige zelfstandige slager achter zich heeft kunnen laten dankzij de hulp van een professionele schuldhulpverlener, een anonieme weldoener en een vriend van vroeger.

Benieuwd naar het verhaal van Remco Meijvogel? Lees hier verder

Op z'n 41ste raapt Rico van Gemert de scherven op van een niet helemaal rimpelloos bestaan. Z'n eigenlijke werk kan hij niet meer doen, doordat een armblessure fysiek werk onmogelijk heeft gemaakt. In twee jarenlange periodes in zijn leven kon hij de verleiding van de drank niet weerstaan. Door zijn alcoholverslaving is het Rico nooit gelukt om een vriendenkring op te bouwen. Laat staan een vrouw te vinden, een gezin te stichten. 'Dan kwam je wéér alleen thuis na het werk.' 
Lees hier het hele verhaal van Rico. 

Eenzaamheid, dat is toch vooral een kwaal die ouderen treft? Mis, zegt Mourad Essaoui. Hij is buurtsportcoach in Leiden, in dienst van Incluzio. Al zal de groep van jongeren niet gauw toegeven dat ze eenzaam zijn, zegt hij. 'Ze ontkennen het als je het vraagt.' Mourad weet wel beter. Vooral corona heeft er stevig ingehakt. Met sportactiviteiten probeert hij de jonge Leidenaars een beetje uit hun isolement te halen.
Benieuwd naar het verhaal van Mourad? Lees hier verder. 

Hij is misschien wel de laatste bij wie je eenzaamheid zou verwachten. Altijd druk met een baan als projectcoördinator voor grote infrastructurele werken. Na het overlijden van zijn echtgenote, al in 1985, continu in de weer met de opvoeding van zijn drie kinderen.Jarenlang de 'Harry van de eetclub' voor z'n vrienden, elke twee weken. Vaak weg naar musea of concerten, een enthousiaste opa voor z'n kleinkinderen. 'En dan komt corona en mocht er niets meer', kijkt Harry van Dormolen terug. Van het ene op het andere moment ben je terneergeslagen. Benieuwd naar het verhaal van Harry? Lees hier verder.  

‘Nu ben je van mij’ krijgt Sonja van der Veer (niet haar echte naam) in 2005 te horen van haar echtgenoot. Een paar tellen terug heeft ze hem nét haar jawoord gegeven. Ze heeft op haar trouwdag nog geen idee dat hij die woorden letterlijk zal nemen. ‘Ik heb al die jaren met een narcist geleefd’, zegt ze op een grijze maandagmorgen.
Benieuwd naar het verhaal van Sonja? Lees hier verder. 

Tom Hoekstra is vaste bezoeker en sinds een tijdje ook vrijwilliger van buurthuis Op Eigen Wieken. Van een man die thuis alleen zat te piekeren is hij een graag geziene gast geworden in de Merenwijk. Hij heeft aanspraak, afleiding en is bovendien verantwoordelijk voor de groene en bloeiende planten op deze locatie in Leiden. Benieuwd naar het verhaal van Tom? Lees hier meer. 

Zijn hele leven heeft Erik altijd al mensen om zich heen gehad. Thuis, op zijn werk, bij vrienden. Eenzaam is anders. En toch is die eenzaamheid iets wat hij al 56 jaar lang ervaart. 'Ik praat veel, ben extravert. Mensen zeggen wel eens: hoe kun jij nou eenzaam zijn? Maar ik heb me altijd een buitenbeentje gevoeld.' Een relaas van emotioneel vallen en opstaan, 12 ambachten en 13 ongelukken. En teruggevonden vechtlust.

Benieuwd naar het hele verhaal van Erik? Lees hier verder.

'Ik had niet veel vrienden en vriendinnen. Ik heb het altijd al moeilijk gevonden om contact te maken met andere mensen en vrienden te zoeken. Ik ben ook nog eens verlegen. Dan is het helemaal moeilijk om mensen te vinden met dezelfde interesses.'

Benieuwd naar het verhaal van Sahniya?  Lees hier verder.

Eenzaamheid is soms dichterbij dan je denkt. En kan ook heel heftige gevolgen hebben. Heel lang denkt Myrthe Tegelaars de oorzaak te kennen: borderline. Totdat een paar jaar terug de ware aard van haar zoektocht naar vriendschap naar boven komt. Asperger, een stoornis in het autismespectrum. 'Ik ben er niet door genezen, maar ik kan mezelf nu wel beter begrijpen en accepteren.'

Benieuwd naar het hele verhaal van Myrthe? Lees hier verder.

'Ik ben in mijn leven veel verhuisd. Op een gegeven moment was ik wel gesetteld in Middelburg. Ik dacht, ik ben graag bij de zee, ik blijf hier gewoon. Drie van mijn kinderen wonen in Utrecht. Mijn jongste zoon gaf aan dat er een baby op komst was. Toen kreeg ik het gevoel: hmm... ik zit hier toch wel heel alleen in Zeeland.' 

Benieuwd naar het hele verhaal van Mina Nanhoe? Lees hier verder.

Eenzaamheid wordt meestal geassocieerd met ouderen. Want jongeren hebben al gauw een heel netwerk om zich heen. Nicole Rempt was er in haar jonge jaren een goed voorbeeld van. Vriendinnen op school, actief in het handbalteam. Wat wil je nog meer als jonge meid van een jaar of 16, 17? 'Ik was eenzaam in die tijd. Het voelde alsof niemand mij begreep.' Pas vele jaren valt stukje bij stukje de puzzel naar de reden op zijn plek.

Benieuwd naar het verhaal van Nicole Rempt, wijkteam medewerker bij Incluzio Hollands Kroon?  Lees hier verder

De hashtags op haar Instagram-account zijn veelzeggend; #chronisch moe, #revaliderenistopsport, #onzichtbaarziek. Die toekomst had Patricia van Keulen 16 jaar terug niet voor zichzelf uitgestippeld. In 2004 kreeg ze een darmziekte, de ziekte van Crohn. Sindsdien is het aantal ziekenhuisbezoeken niet meer te tellen. Maar waar darmziekten nogal eens reden zijn tot vereenzaming, heeft Patricia genoeg mensen om haar heen. Haar eenzaamheid is een heel andere. 

Benieuwd naar het verhaal van Patricia van Keulen?  Lees hier verder

In de Week tegen Eenzaamheid 2019 gaf Sander de Kramer het officiële startsein voor de Praatlijn. Bij de opening deelde hij het verhaal van Dave uit Rotterdam.

Benieuwd naar het verhaal van Sander de Kramer? Lees dan hier verder

'Soms hebben deze moeders geen familie in Nederland. Ze zijn geïsoleerd, ze durven niet contact te leggen met andere vrouwen. Ze zijn bang om contacten aan te gaan, ze durven geen vrienden te maken op de school van hun kinderen.'

Benieuwd naar het verhaal van Miriam Garrido Otero, coach activering WMO Radar? Lees hier verder

'Ik ben nu twee jaar thuis. Dat is vreselijk voor iemand die niet gewend is thuis te zitten. Je hebt
het gevoel dat je niks waard bent.'

Benieuwd naar het verhaal van Aynur Topkaya, Generalist bij Buurtteam Utrecht? Lees hier verder.

'Het liefst vertelde ze verhalen over vroeger. Ze was een echte paradijsvogel die haar eigen leven geleefd had en zich niets had aangetrokken voor de, in haar jonge jaren, geldende normen en waarden.'

Benieuwd naar het verhaal van Nancy Houtman-Gisberts, communicatieadviseur bij Facilicom Group?  Lees hier verder.